Zmień kontrast Nazwa skórki
Dzisiaj jest r.
Historia Ochotniczych Straż Pożarnych w Polsce


          Intensywny rozwój organizacji strażackich na ziemiach polskich datuje się od połowy XIX wieku. Rozwijały się one jednak nierównomiernie. Wynikało to z warunków politycznych, w jakich żyło społeczeństwo polskie w trzech zaborach. Straże pożarne były placówkami służby publicznej. Kultywowane przez straże tradycje przesiąknięte były duchem patriotycznym. W tym właśnie tkwiła siła moralna polskiego strażactwa. Strażacy organizowali amatorskie zespoły teatralne, chóry i orkiestry, urządzali obchody rocznic narodowych. Straże odegrały dużą rolę w rozwoju życia społeczno - kulturalnego, przede wszystkim w małych miasteczkach i na wsiach. To właśnie remizy straży pożarnych stawały się miejscami spotkań okolicznościowych mieszkańców.
          W okresie zaborów strażacy dbali o zachowanie języka ojczystego, kultywowali obyczaje polskie, kształtowali świadomość polityczną i narodową społeczeństwa. Straż pożarna była dobrą szkołą życia politycznego, ponieważ skupiała wokół siebie lokalne środowisko, z którego wyrastali późniejsi działacze spółdzielczy, oświatowi, a nierzadko nawet znani politycy. Wokół straży skupiali się ludzie najbardziej wartościowi, a strażacy cieszyli się autorytetem i sympatią społeczeństwa. W szeregach strażackich młodzież była wychowywana w duchu patriotycznym i niepodległościowym. W listopadowe dni 1918 roku strażacy wzięli aktywny udział w walce o niepodległość. Wstępowali do Polskiej Organizacji Wojskowej, tworzyli Straż Obywatelską, czuwając nad bezpieczeństwem miast i wsi. Na bazie niektórych organizacji strażackich tworzone były jednostki odradzającego się Wojska Polskiego.

          W zamierzchłych czasach prowadzona przez ludzi walka z ogniem miała charakter spontaniczny i niezorganizowany. Wysiłek ludzi przeciwko takiemu potężnemu i niszczycielskiemu żywiołowi, jakim był ogień, mimo ofiarności, często nie przynosił większych korzyści, ograniczając w najlepszym przypadku rozmiary klęski. W Polsce z zorganizowanym ratownictwem spotykamy się już w średniowieczu, przede wszystkim w większych miastach. Nie tworzono wtedy organizacji wyłącznie do tego celu, ale obowiązek pełnienia funkcji ratowniczych na wypadek pożaru nakładano na samorządy miejskie, organizacje rzemieślnicze i kupieckie.
          Pierwsze przepisy dotyczące pożarnictwa ukazały się w 1347 r. w Krakowie. Wydane zostały w postaci uchwał rad miejskich, które nazywano "porządkami ogniowymi". W miastach nad bezpieczeństwem czuwali trębacze, którzy w razie pożaru zobowiązani byli powiadamiać mieszkańców miasta o zbliżającym się niebezpieczeństwie.
           Intensywny rozwój organizacji strażackich na ziemiach polskich datuje się od połowy XIX wieku. Rozwijały się one jednak nierównomiernie. Wynikało to z warunków politycznych, w jakich żyło społeczeństwo polskie w straże tradycje przesiąknięte były duchem patriotycznym. W tym właśnie tkwiła siła moralna polskiego strażactwa. Strażacy organizowali amatorskie zespoły teatralne, chóry i orkiestry, urządzali obchody rocznic narodowych. Straże odegrały dużą rolę w rozwoju życia społeczno - kulturalnego, przede wszystkim w małych miasteczkach i na wsiach. To właśnie remizy straży pożarnych stawały się miejscami spotkań okolicznościowych mieszkańców.
          W okresie zaborów strażacy dbali o zachowanie języka ojczystego, kultywowali obyczaje polskie, kształtowali świadomość polityczną i narodową społeczeństwa. Straż pożarna była dobrą szkołą życia politycznego, ponieważ skupiała wokół siebie lokalne środowisko, z którego wyrastali późniejsi działacze spółdzielczy, oświatowi, a nierzadko nawet znani politycy. Wokół straży skupiali się ludzie najbardziej wartościowi, a strażacy cieszyli się autorytetem i sympatią społeczeństwa. W szeregach strażackich młodzież była wychowywana w duchu patriotycznym i niepodległościowym. W listopadowe dni 1918 roku strażacy wzięli aktywny udział w walce o niepodległość. Wstępowali do Polskiej Organizacji Wojskowej, tworzyli Straż Obywatelską, czuwając nad bezpieczeństwem miast i wsi. Na bazie niektórych organizacji strażackich tworzone były jednostki odradzającego się Wojska Polskiego.

Dawne wyposażenie i uzbrojenie Ochotniczych Straż Pożarnych
Ochotnicze Straże Pożarne na terenie Gminy Dalików
          Działalność Ochotniczych Straż Pożarnych na terenie Gminy Dalików nie została dokładnie ustalona. Wiadomo że OSP w Dalikowie istnieje od 1918 roku. Przypuszczać można, ze w tym czasie istniały również inne nie formalne jednostki straży na przykład: w Krzemieniewie, Wilczycy.

Obecnie na terenie Gminy Dalików istnieje 12 jednostek Ochotniczej Straży Pożarnej, są to:

Dalików Tadeusz Adamski - Prezes
Maciej Goszcz - Naczelnik
Stanisław Roźniakowski - V-ce Prezes
Jacek Mikołajczyk - Z-ca Naczelnika
Karol Arkusz - Sekretarz
Stefan Sobczak - Członek
Wiesław Kabaciński - Przew. K.R.

Krzemieniew Wiktor Krzemiński - Prezes
Tomasz Tomaszewski - Naczelnik
Stefan Szabela - V-ce Prezes
Agnieszka Tomaszewska - Członek
Sebastian Pietrzak - Członek
Brudnów Marian Pawlak - Prezes
Grzegorz Paczkowski - Naczelnik
Paweł Cyjer - V-ce Prezes
Budzynek Zdzisław Witczak - Naczelnik
Michał Słowiński - Sekretarz
Domaniew Zbigniew Nowicki - Prezes
Jacek Jóźwiak - Naczlnik
Paweł Rogala - Sekretarz
Domaniewek Marcin Stefański - Prezes
Ryszard Witczak - Naczelnik
Krasnołany Jerzy Grdesiński - Prezes
Paweł Chmielewski - Gospodarz
Kuciny Mieczysław Juraszczyk - Prezes
Mieczysław Kisser - Naczelnik
Jan Stasiak - Członek
Marcinów - Huta Bardzyńska Jani Kisser - Prezes
Dariusz Wolski - Naczelnik
Marek Fagasiewicz - Sekretarz
Oleśnica Jan Bednarek - Prezes
Psary Paweł Olszewski - Prezes Wilczyca Jan Olczyk - Naczelnik
Zdzisław Joachimiak - Członek

Strażacy mają swój hymn
          Wywodzące się z języka greckie­go słowo hymn oznacza pieśń po­chwalną mającą uroczysty, wzniosły charakter. Mają swe hymny po­szczególne państwa. Uważane są one za symbol jedności narodowej, a odśpiewanie hymnu bywa często manifestacją patriotyzmu, przywią­zania do swojego kraju i społeczeń­stwa.

          Nieraz zdarza się nam widzieć wzruszonych kibiców i stojącego na najwyższym podium sportowca, któremu płynie łza z oczu, gdy pod­czas wręczania medalu grany jest hymn jego państwa. Pieśń ta jest jednym z symboli jednoczących lu­dzi tworzących pewną wspólnotę.

          Mają swe hymny także mniejsze grupy społeczne. Z dumą, w szcze­gólnie uroczystych sytuacjach śpie­wają swój hymn harcerze. Teraz mo­gą to czynić także strażacy. Słowa tego hymnu noszącego tytuł Ryce­rze Floriana napisał Jerzy Skokowski, a muzykę Bolesław Szulia.

          Zbliża się czas, gdy w całej Pol­sce organizowane będą uroczysto­ści związane z Dniem Strażaka. OSP organizują jubileusze, uroczy­stości związane z wręczeniem jed­nostce sztandaru, przekazaniem sprzętu, oddaniem remizy. Odśpie­wanie hymnu podczas tego rodzaju imprezy podkreśli jej podniosły charakter. A jeśli pieśń ta upo­wszechni się i zakorzeni w tradycji strażackiej, będzie czymś, co łączy strażacką brać, tak jak Mazurek Dą­browskiego łączy Polaków, nieza­leżnie od tego, w jakim miejscu na kuli ziemskiej się znajdują.



Zawody Ochotniczych Straży Pożarnych - Dalików 2005

Zawody Ochotniczych Straży Pożarnych - Dalików 2009



Copyright © 2016 GBP w Dalikowie
Plac Powstanców 3; 99-205 Dalików
telefon: (+48) 603 270 838